pujian

Bukannya sy nggak suka dipuji , tapi sy sungkan kalo dipuji. Aiih! Bukan maksud merendah untuk meroket. Tp sy bnr2 takut kalo jatohnya sy sombong, atau pujian itu nggak sebenar-benarnya tepat di alamatkan kepada sy. Sapa yg tau coba? Yg asalnya biasa aja, setelah dipuji, hati kita bisa aja dibalikin gitu aja kaya anak-anak yg lagi gambreng (o/ sang maha pembolak-balik). *pemborosan kata ‘aja’!* biarin! Notes-notes sy ini. Sampe mana? Iya gituu. Hati susah diatur emang. Jadi merasa lebih. Padahal tak ada yg paling lebih selain Dia.
Pujian. Cukup hargai sy, tapi tolong jangan berlebihan memuji sy. Hati sy masih sangat amatir, bawaannya gesit, sampe adrenalin muncrat. Takut-takut-takut dibilang sombong, padahal tak sedikit pun ada niat sombong. Sikap sy pun tak sedikit pun sy umbar untuk sombong. Mav seribu mav buat segala ucapan dan tindak tanduk sy, lagi-lagi harap maklum hati sy masih amatir.